RAPS24 verslag 2005

Met een verdrievoudiging van het aantal deelnemers en een ruime verdubbeling van het aantal teams beloofde de RAPS24 editie 2005 bij voorbaat al een geslaagd evenement te worden.

Vrijdags vanaf 11.00 uur betraden de eerste deelnemers het terrein. Binnen enkele uren verrees een heuse camping langs het parcours, wat zorgde voor een erg gezellige uitstraling. Met een grote partytent, springkussen en een terras zag het er sowieso al goed uit. Nadat alle teams zich hadden ingeschreven - en van de organisatie een sponsortasje, water, transponders en een mooie Raps cap kregen - maakte iedereen zich op voor de start om 16.00 uur. En die werd spectaculair, met 104 deelnemers. Na een gezamenlijk eerste rondje ging per team één rijder door.

Enkele uren later werd op een humoristische manier duidelijk welke teams voor de prijzen gingen en welke voor het uitrijden en een ‘weekendje weg’. Zo staken de studenten van De Skeuvel, die met maar liefst drie teams vertegenwoordigd waren (klasse!), de barbecue aan en enkelen dronken zelfs een flesje Grolsch. Even verderop stonden de teams van ECN Raps en SSV Staphorst met de stopwatch in de hand de rondetijden te klokken. Het leuke is, dat dit voorbeeld illustratief is voor dit evenement. Alles kan, niets hoeft en je kunt het zo zwaar maken als je zelf wilt. Al is ‘niets hoeft’ misschien niet helemaal juist, de 24 uur uitrijden met z’n vijven is natuurlijk wel het einddoel.

Bij het vallen van de nacht had het team van ECN Raps een voorsprong opgebouwd van drie rondes op de winnaars van vorig jaar, SSV Staphorst, die naar eigen zeggen met een iets zwakker team aantraden dan het jaar ervoor. De nacht verliep rustig, en ook de zo gevreesde regenbuien bleven op wat druppeltjes na, uit. Het nachtsfeertje van de RAPS24 is ongeëvenaard. Wie het meemaakt weet wat ermee bedoeld wordt. Met z’n allen langs de baan, de één op een ligbed, de ander op de skeelers, de één zittend op de grond en de ander liggend in zijn slaapzak. De nacht doorkomen met z’n allen en elkaar er doorheen helpen, dat is waar het dan om draait.

En dan het moment dat het weer licht wordt. Een blik op de klok leert dat het 07.00 uur is. Dan pas besef je dat het nog negen lange uren gaat duren. De hele ochtend nog, en daarna ook nog tot 16.00 uur ’s middags. En dat terwijl er op dat moment al 15 uur skeeleren opzit!

Even wordt de sfeer wat minder; na een valpartij wordt een rijder vervoerd naar het ziekenhuis. Dan pas besef je hoe belangrijk het is dat er EHBO aanwezig is, deze mensen staan in hun eigen tijd 24 uur lang in teams vrijwillig langs de baan te wachten op het moment dat ze hulp moeten verlenen. Mede door adequaat handelen van deze mensen, kon de betreffende rijder in de loop van de ochtend terugkeren op het terrein. Helaas kon hij de race niet afmaken, maar het feit dat hij weer aanwezig was deed iedereen goed. De veiligheid van de deelnemers is toch het allerbelangrijkste tijdens zo’n evenement.

Aan het begin van de middag wordt het drukker langs de baan. Oldenzaal heeft in de gaten dat er iets unieks plaatsvindt, naast de Twente Ballooning even verderop. Mensen die het evenement niet kennen zullen er niets van begrijpen, maar de laatste uren werden gebruikt voor de aanval op verschillende records. Zo wist Christian Gert Hoen van ENC Raps met 3.39,452 de snelste ronde op zijn naam te zetten, bij de dames was Sigrid ter Haar met 4.08,439 de rapste over het rondje van 2,3 kilometer. Beide rijders ontvingen als prijs een schitterend frame van Raps. Maar het mooiste was dat vrijwel iedere rijder onder luide aanmoedigingen van het enthousiaste publiek zijn of haar persoonlijke record wist te verbreken.

Na 24 uur klonk eindelijk de toeter. En net als vorig jaar wist elk team de 24 uur uit te rijden. Moe, maar voldaan maakten zij nog een laatste ereronde voor het publiek. ECN Raps werd zoals verwacht winnaar, SSV Staphorst tweede en het brons was voor Cijssouw. Zij kregen geldprijzen van respectievelijk 500,-, 300,- en 200,- en medailles.

Het totaal aantal ronden, zowel individueel als team, werd verbroken. Winnaars ECN Raps reden in gemiddeld 32 kilometer per uur 333 rondjes, oftewel 766 kilometer! Dat is ongeveer de afstand Groningen – Parijs! Maar ook de overige teams hebben een puike prestatie geleverd; alle teams hebben de RAPS24 uitgereden en de drager van de rode lantaarn heeft nog altijd 224 rondjes gereden. Dat is 515 kilometer! Vandaar dat iedere rijder het felbegeerde ‘Survivor-beeldje’ van de RAPS24 in ontvangst mocht nemen. En daar was het toch allemaal om te doen!

De meeste ronden bij de heren werd gereden door Martijn Otten (110 – 253 kilometer) en bij de dames door Monique Spicht

(83 – 191 kilometer). Ook zij ontvingen een frame van Raps.